Historia Drogomyskiej Błyskawicy
Po zakończeniu drugiej wojny światowej i powrocie z wojennej tułaczki sportowców oraz działaczy rozsianych po różnych zakątkach świata postanowiono rozpocząć w Drogomyślu działalność sportową. W tym celu zebrało się grono największych sportowych zapaleńców. W 1947 roku powołano komitet założycielski Ludowego Zespołu Sportowego w Drogomyślu w skład którego weszli:
- Józef Bulik - dyrektor Państwowego Stada Ogierów w Drogomyślu,
- Karol Gąsior,
- Jan Parkasiewicz,
- Tadeusz Samczak,
- Gustaw Sztyper
Każdy w sekcji zajmował się inna dziedziną sportu. Józef Bulik i Jan Parkasiewicz mieli w swej pieczy sekcję jeździecką i pokazy zaprzęgów. Pozostali organizowali sekcję lekkoatletyczną i drużynę piłki nożnej. Początek działalności był niezwykle trudny , gdyż Drogomyśl bardzo ucierpiał podczas działań wojennych, domy były w 85 procentach zniszczone i brak było sprzętu sportowego. Mimo to zainteresowanie sportem wśród młodzieży było ogromne. Młodzi byli spragnieni sportowych potyczek. Zatem najpierw powołano sekcję lekkoatletyczną, a dopiero później sekcję piłki nożnej. Za zgodą dyrektora Państwowego Stada ogierów na terenie ujeżdżalni koni zamontowano bramki, a obiekt przystosowano do rozgrywek piłkarskich. Drużyna lekkoatletyczna brała udział w biegach przełajowych i spartakiadach organizowanych przez sąsiadujące kluby sportowe Chybia, Skoczowa i Strumienia. Jednostką nadrzędną w tym okresie był Związek Samopomocy Chłopskiej, oraz Powiatowa Komenda Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego.
1 maja 1948 roku LZS zorganizował na terenie Drogomyśla bieg przełajowy na 2 tysiące metrów mężczyzn oraz 500 metrów kobiet, w którym udział wzięli zawodnicy z miejscowego klubu i ościennych wsi. Wśród mężczyzn triumfował Stanisław Dziura przed Gustawem Sztyprem, a wśród kobiet pierwsze miejsce zajęła Katarzyna Mrowiec z Bąkowa. Pomimo krótkiego okresu funkcjonowania klubu zawodnicy osiągali bardzo dobre wyniki. W 1948 roku powierzono LZS-owi reprezentowanie powiatu bielskiego w zawodach lekkoatletycznych i turniej piłki nożnej podczas zlotu członków ORMO powiatu cieszyńskiego, pszczyńskiego i bielskiego. Zlot ten odbył się 3 października 1948 roku na boisku leszczyńskim w Bielsku - Białej. Drogomyscy zawodnicy zajęli kilka znaczących miejsc. W biegu na 100 m. pierwsze miejsce zajął Karol Gąsior, a trzecie Gustaw Sztyper, który triumfował ponadto w biegu na 1000 m, a w biegu na 3000 m był trzeci. Z kolei drużyna piłkarska - oparta na zawodnikach z Drogomyśla i Pruchnej - pokonała reprezentację Cieszyna 5:0 i reprezentację Pszczyny 1:0. Podczas drugiego meczu bramkę na wagę zwycięstwa zdobył Paweł Brańczyk z Pruchnej. Odpowiedzialnym za przygotowanie reprezentacji Był Gustaw Sztyper, przewodniczący LZS Drogomyśl.
W ogólnej punktacji reprezentacja powiatu bielskiego zajęła 1 miejsce. Zawodnicy otrzymali dyplomy i nagrody rzeczowe, a drużyna piłkarska komplet sprzętu sportowego. Po zakończeniu zawodów i wręczeniu nagród władze powiatowe z komendantem powiatowym ORMO na czele złożyły podziękowanie przewodniczącemu za duże zaangażowanie i dobrą organizację zawodów, a zawodnikom za bardzo dobre przygotowanie i osiągnięte wyniki. W czasie trwania potyczek sportowych i po ich zakończeniu przygrywała górnicza orkiestra dęta.
W 1949 roku działalność sportowa została poszerzona o sekcję jeździecką Państwowego Stada Ogierów. Zainteresowanie sportem w tym okresie było bardzo duże. Organizowano biegi przełajowe, spartakiady, wyścigi kolarskie, a sekcja jeździecka pokazy koni i zaprzęgów. Równocześnie zawodnicy LZS Drogomyśl brali czynny udział w imprezach sportowych organizowanych przez sąsiednie kluby. Drużyna piłkarska rozgrywała mecze w klasie D. W roku 1951 drużyna piłki nożnej juniorów zdobyła tytuł mistrza powiatu Cieszyńskiego, jednakże po kolejnych po kolejnych meczach z drużynami województwa katowickiego odpadła z dalszych rozgrywek.
(kliknij aby powiększyć)
Drużyna Seniorów LZS Błyskawica Drogomyśl - 1968 r.
Mistrz klasy C.
Stoją od lewej: Kazimierz Oramus, Rudolf Brudny, Leopold Hanzel, Erwin Ihas, Karol Mendrek, Karol Krupa i Ewdard Kędzior.
Siedzą od lewej: Jan Orawski, Andrzej Baron, Rinaldo Rafaldo i Jan Mleczko.
Współpraca pomiędzy LZS a kierownictwem Państwowego Stada Ogierów po czasie straciła na impecie. Po przejęciu stanowiska dyrektora stada przez Czesława Sikorę działalność sportowa upadła. Boisko zostało odebrana i przeznaczone wyłącznie na ujeżdżalnie koni. Dzięki zaangażowaniu kilku działaczy z przewodniczącym LZS na czele oraz dzięki poparciu władz powiatowych komitet powiatowy zobowiązał dyrektora Cz. Sikorę do przydzielenia terenu zastępczego. Płyta nowego boiska została wyrównana i obsiana trawą. W 1953 roku obiekt oddano do użytku i wznowiono rozgrywki piłkarskie w klasie D.
W następnych latach drużyna piłki nożnej brała udział w rozgrywkach o mistrzostwo klasy D i meczach towarzyskich, a sekcja lekkoatletyczna w spartakiadach organizowanych przez sąsiednie kluby i organizację powiatowe. W 1956 roku z funkcji zrezygnował Gustaw Sztyper. Wybrano nowy zarząd klubu, w skład którego weszli: Kajetan Wysłych (przewodniczący) i Henryk Kozieł. Działalność klubu prowadzona była wzorem lat poprzednich. W 1958 roku nastąpiła kolejna zmiana zarządu i na przewodniczącego wybrano Jerzego Mleczko (Ojca aktualnego prezesa - Arkadiusza Mleczko), który potem został wezwany do odbycia zasadniczej służby wojskowej. W 1959 roku na jego miejsce wybrano Jana Ogrodnika. Jednak i on nie zagrzał zbyt długo miejsca na swoim stanowisku. Na przełomie 1960 i 1961 roku nastąpiła likwidacja PSO i konie przewieziono do stadnin w Koźlu i Klikowej, a wraz z nimi odeszli niektórzy zawodnicy i zawodnicy. Zabudowania i pole zostały przejęte przez Państwowy Zakład Unasieniania Zwierząt, boisko zlikwidowano i przeznaczono na teren wystawowy dla bydła i trzody. Pozostali zawodnicy odeszli do innych klubów - do Bąkowa, Chybia i Skoczowa. Zycie sportowe zamarło.
Przerwa z działalności LZS Drogomyśł trwała do 1966 roku. Na wniosek Gromadzkiej Rady Narodowej w Drogomyślu z przewodniczącą Leokadią Dembinny na czele postanowiono powołać komitet organizacyjny w celu reaktywowania LZS i rozpoczęcia działalności sportowej.
31 marca 1966 roku został zwołany pierwsze zebrania aktywu, spośród którego wybrano zarząd LZS, w składzie:
- Gustaw Sztyper (przewodniczący),
- Jan Menderk (wiceprzewodniczący),
- Anna Fajkier (sekretarz)
- Gustaw Wyleżuch (skarbnik).
Zarząd rozpoczął aktywną działalność. Pierwszoplanowym zadaniem było uzyskanie od kierownictwa PZUZ zezwolenia na zamontowanie bramek i przystosowanie terenu wystawowego na boisko piłkarskie. Następnie zarząd zwrócił się z apelem o pomoc do Gromadzkiej Rady Narodowej w Drogomyślu, zakładów pracy i klubów sportowych. Jako pierwszy na apel odpowiedział RKS Cukrownik Chybie i dyrekcja cukrowni. RKS przekazał używany sprzęt sportowy, przeznaczony dla drużyny piłkarskiej - dwie piłki, bramki piłkarskie - oraz bezpłatnie na okres dwóch miesięcy wypożyczenie trenera Antoniego Greja. Z kolei cukrownia przekazała 4 tysiące zł. na zakup sprzętu sportowego. Dotacja pochodzi także od GRN w Drogomyślu (2 tysiące zł.), GS Strumień (2 tysiące zł.) i kółka rolniczego (300 zł.). Za otrzymane pieniądze został zakupiony najbardziej potrzebny sprzęt sportowy.
Kierownictwo PZUZ wyraziło w końcu zgodę na dostosowanie obiektu wystawowego na boisko piłkarskie oraz zapewniło autobus do przewozu zawodników na mecze wyjazdowe. Następnym ruchem zarządu było zarejestrowanie zawodników w Okręgowym Związku Piłkarskim i zgłoszenie drużyny do rozgrywek Ligi Wiejskiej, rundy wiosennej 1966. Praca zarządu była bardzo trudna, brak było sprzętu sportowego, występowały duże trudności z zarejestrowaniem zawodników zgłoszonych w innych klubach. Pomimo tych początkowych problemów drużyna piłki nożnej została dobrze przygotowana. 29 maja 1966 roku wzięła udział w turnieju piłki nożnej podczas spartakiady Zrzeszenia Ludowych Zespołów Sportowych powiatu cieszyńskiego. Spartakiada odbyła się w Skoczowie. W turnieju piłkarskim drogomyska drużyna zajęła bezapelacyjnie 1 miejsce, pokonując w finałowym meczu Wisłę Strumień 5:3. Mecz ten odbył się w bardzo trudnych warunkach, w ulewnym deszczu, a bohaterem meczu okazał się Bolesław Cieślar.
W rozgrywkach Ligi Wiejskiej drużyna rozegrała 10 spotkań, z czego 8 wygrała i zajęła 1 miejsce w grupie. Drogomyską drużynę zgłoszono wtedy do rozgrywek klasy C. Prasa sportowa podnosiła wówczas, że - "udanie wystartowali piłkarze LZS Drogomyśl w rozgrywkach mistrzowskich drugiej grupy klasy C. W pierwszym meczu rozegranym w Marklowicach Górnych pokonali oni miejscowy zespół 4:0, a w drugim spotkaniu w Drogomyślu rozgromili LZS Górki Wielkie 12:0, obejmując prowadzenie w tabeli". Trzeba dodać, że wówczas zajmowali miejsce tuż przed LZS Bąków. W jesiennej rundzie 1966/1997 drogomyska drużyna zajęła, niestety, drugie miejsce, gdyż w decydującym meczu o awans do klasy B przegrała z LZS Nierodzim 1:0.
W tym czasie z pracy w zarządzie klubu zrezygnowali Anna Fajkier i Gustaw Wyleżuch. Na ich miejsce wybrano:
- Wilhelma Gabryś (Sekretarz),
- Wilhelma Brańczyk (Skarbinik)
W następnym sezonie rozgrywek piłkarskich 1967/1968 sięgnęła wreszcie po upragnione zwycięstwo w klasie C i awansowała do B klasy Podokręgu Bielskiego Okręgu Katowickiego. Pierwszy mecz rozegrano na własnym boisku, uzyskując wynik remisowy (2:2) z LZS Pogwizdów. Remis został wywalczony na 5 minut przed końcem meczu. Wyrównując, bramkę strzelił Józef Dziedzic.
W czasie przerwy w rozgrywkach drogomyscy piłkarze brali udział w turnieju o puchar prezesa zarządu PZGS Cieszyn Józefa Wardasa. Mecz finałowy odbył się na boisku Wisły Strumień, która po zaciętej grze wygrała 1:0 z LZS Drogomyśl, który ostatecznie zajął drugie miejsce. W 1969 roku Drogomyśl ponownie wystąpił w tym turnieju piłkarskim, ale tym razem wywalczył pierwszą lokatę, pokonując w meczu finałowym Beskid Brenna 3:1, czym zasłużył sobie na Puchar Prezesa PZGS Cieszyn.
W rozgrywkach o mistrzostwo klasy B drogomyska drużyna grała ze zmiennym szczęściem zajmując ostatecznie 7 miejsce na 15 drużyn. Poziom gry w klasie B był w tym okresie był bardzo wysoki, gdyż grały tam drużyny z powiatu cieszyńskiego, bielskiego i pszczyńskiego. W następnym sezonie rozgrywek - 1969/1970 - drużyna seniorów zajęła 5 miejsce, natomiast drużyna juniorów 1 miejsce. W 1970 roku LZS Drogomyśl uczestniczył w turnieju o Puchar Prezesów Kółek Rolniczych miasta i gminy Strumień. Zdobywając pierwsze miejsce i puchar.
Pomimo osiągania dobrych wyników sekcji piłki nożnej klub miał duże trudności z wyposażeniem zawodników w odpowiedni sprzęt sportowy oraz posiadał zadłużenie finansowe z lat poprzednich w związku z tym zarząd klubu zmuszony był odstąpić najlepszych zawodników innym klubom. Jan Mleczko odszedł do Beskidu Skoczów, Tadeusz Malerz i Paweł Mazur do Cukrownika Chybie. Po odejściu czołowych zawodników poziom gry znacznie się obniżył i pogorszyły się wyniki.
 (kliknij aby powiększyć)Drużyna hokejowa Błyskawicy na stawie "u Mendrka". Istniała ona w latach 1962 - 1966.Od prawej stoją: Tadeusz Malerz, Jan Fajkier, Gustaw Orawski, Bronisław Parchański, Karol Mendrek, Karol Ihas, Paweł Mazur, Tadeusz Ihas (Bramkarz).
Oprócz kłopotów finansowych oraz braku sprzętu sportowego klub borykał się z innym problemem - nie dysponował szatnią dla zawodników i sędziów. Nie było też gdzie organizować zebrań.
Aby poprawić warunki działalności klubu na wniosek przewodniczącego LZS postanowiono wybudować pawilon sportowy. Powołano komitet budowy, w skład którego weszli:
- Gustaw Sztyper - jako przewodniczący
- Wilhelm Brańczyk
- Wilhelm Gabryś
- Rudolf Brudny
- Stanisław Pagieła
Pierwszym rezultatem pracy komitetu było załatwienie terenu pod przyszłą budowę, oraz uzyskanie zezwolenia na budowę. Parcelę użyczyło po długich staraniach PZUB. Następną trudność napotkano przed rozpoczęciem wykopów pod fundamenty. Nikt nie chciał rozpocząć prac, gdyż zachodziła obawa, iż na tym terenie są jeszcze wojenne pamiątki w postaci niewypałów. W 1945 roku w tym miejscu zginęło rozszarpanych przez minę dwóch młodych ludzi - Władysław Szal i Józef Brzozowski - dlatego nikt nie odważył się wejść na ten teren. W związku z zaistniałą sytuacją zwrócono się do wydziału spraw wewnętrznych w celu zbadania terenu przez jednostkę wojskową. Niestety, otrzymano negatywną odpowiedź.
Pomimo groźby natknięcia się na niewybuch we wrześniu rozpoczęto prace ziemne. Zaangażowanie kliku działaczy i zawodników były bardzo duże. Wszystkie prace wykonane zostały w czynie społecznym, a materiały zakupiono ze składek społecznych i dotacji Rady Narodowej Miasta i Gminy Strumień. Dzięki ofiarnej pracy i zaangażowaniu 22 lipca 1973 roku pawilon stanął w stanie surowym. Aby przyśpieszyć dokończenie budowy komitet zwrócił się z prośbą do zakładów pracy działających na terenie Drogomyśla oraz Gromadzkiej Rady Narodowej i Powiatowej Rady Narodowej o pomoc materialną i finansową. Jako pierwszy przyszedł z pomocą Państwowy Ośrodek Maszyn w Drogomyślu, wykonując instalację elektryczną i balustrady. Spółdzielnia Kółek Rolniczych w Drogomyślu służyła transportem i zakupiła grę w piłkę nożną, czyli tzw. "piłkarzyki" na potrzeby przebywającej w świetlicy młodzieży szkolnej. Gmina Spółdzielnia w Strumieniu ufundowała lampy i zasłony, a rady narodowe służyły pomocą finansową na zakup potrzebnych materiałów do zakończenia budowy.
10 sierpnia 1974 roku pawilon sportowy oddano do użytku. W uroczystości otwarcia wzięli udział przedstawiciele władz powiatowych, organizacji społecznych oraz naczelnik miasta i gminy Strumień Stanisław Łuczkiewicz, który w swym wystąpieniu podziękował za pełną poświęcenia pracę wszystkim tym, którzy przyczynili się do wybudowania pawilonu.
Dyplom uznania za duży wkład pracy i zaangażowania otrzymał przewodniczący komitetu budowy Gustaw Sztyper. Dzięki dobrej współpracy z Powiatowym Komitetem Kultury i władzami powiatowymi uzyskano zezwolenie na zakup wyposażenia świetlicy. Dolną część przeznaczono na szatnię dla zawodników, magazyn sprzętu sportowego i mieszkanie dla gospodarza, natomiast górną część przewidziano na uruchomienie Ośrodka Nowoczesnej Gospodyni.
 (kliknij, aby powiększyć)1973 rok. LZS Drogomyśl. Stoją od lewej: Karol Kaleta (sędzia), Józef Skibiński, Tadeusz Saltarius, Tadeusz Malerz, Jan Staroń i Rudolf Brudny. Siedzą: Gustaw Sztyper (prezes), Jan Cemor, Jan Malerz, Jan Orawski, Jerzy Malerz, Karol Wiśniewski, Wilhelm Gabryś (Sekretarz) Na dole: Tadeusz Ihas, Jan Orawski i Karol Krupa.
W rozgrywkach sekcji piłki nożnej w sezonie 1973/74 drużyna juniorów zajęła 1. miejsce, a drużyna seniorów 3. miejsce. W kolejnym sezonie rozgrywek o mistrzostwo klasy B drużyna juniorów ponownie zajęła 1. miejsce, a drużyna seniorów 11. Z kolei w turnieju o puchar naczelnika miasta i gminu LZS Drogomyśl zajął 1. miejsce i puchar przechodni. W 1976 roku zarząd LZS Drogomyśl zgłosił obiekt sportowy do udziału w konkursie pod nazwą "Boisko sportowe w każdej wsi - ośrodek sportowy w każdej gminie". Uroczystość podsumowania XV edycji konkursu za rok 1976 odbyła się w Drogomyślu. Udział w niej wzięły władze Wojewódzkiego Zrzeszenia LZS, dyrektor UWKTSiT Wiktor Kałota i naczelnik miasta i gminy Strumień Roman Kucharczyk. Komisja pozytywnie oceniła drogomyski obiekt sportowy przyznając mu 2. miejsce w konkursie.
W dalszej działalności drogomyskiego klubu nie sposób pominąć jego udziału w rozgrywkach organizowanych przez Radę Gminą LZS Strumień. W sezonie rozgrywek klasy B 1977/78 drużyna juniorów zajęła ponownie 1. miejsce, a drużyna seniorów miejsce 2. Wzięła ponadto udział w turnieju piłkarskim Igrzysk Pracowników Gospodarki Żywnościowej województwa bielskiego zajmując 2. miejsce. W okresie przerwy w rozgrywkach mistrzowskich, w ramach Święta 22 Lipca, z okazji 35-lecia PRL oraz 25-lecia prezesury Gustawa Sztypra zorganizowano turniej piłki nożnej drużyn LZS miasta i gminy Strumień. Turniej wygrała drużyna gospodarzy, zdobywając tym samym puchar ufundowany przez przewodniczącego klubu.
Na dalszą działalność LZS składało się między innymi załatwienie spraw własnościowych obiektu sportowego oraz opracowanie dokumentacji i kosztorysu na ogrodzenie boiska i pawilonu sportowego.
Zgodnie z wnioskiem zarządu klubu naczelnik miasta i gminy Strumień Roman Kucharczyk. 21 grudnia 1979 roku podjął decyzję przekazania na rzecz działalności LZS Drogomyśl nieruchomości składającej się z parceli nr. 1122 o powierzchni 1,25 ha, położonej w Drogomyślu. Przekazanie nastąpiło na czas nieokreślony, nieodpłatnie.
Drużyna piłki nożnej seniorów i juniorów z roku na rok osiągały coraz to lepsze wyniki. Drużyna seniorów grająca o mistrzostwo B klasy stanęła nawet przed szansą awansu do klasy A. W związku z tym postanowiono przygotować boisko zgodnie z zaleceniami Okręgowego Związku Piłki Nożnej. Powołano w tym celu komitet w składzie:
- Gustaw Sztyper (przewodniczący)
- Wilhelm Brańczyk
- Rudolf Brudny
- Wilhelm Gabryś
- Jan Śmieszek
Na wniosek zarządu LZS Drogomyśl została powołana także komisja w celu zbadania stanu technicznego obiektu sportowego. W jego skład weszli:
- Tadeusz Kowalski (Sołtys Drogomyśla)
- Mirosław Smołka (UWKTSiT)
- Wacław Trojak (UWKTSiT)
- Adam Tukaj (Inspektor rady woj. LZS)
- Gustaw Szytyper (przewodniczący LZS)
5 grudnia 1979 roku komisja przeprowadziła oględziny obiektu sportowego i zaleciła przeprowadzenie kapitalnego remontu. Przed rozpoczęciem prac i w celu pozyskania dotacji komisja zaleciła uregulowanie spraw własnościowych, sporządzenie protokołu konieczności, zweryfikowanie i zatwierdzenie kosztorysu, określenie udziału czynu społecznego, ujęcie robót w planie na 1980 rok wyszczególnionych w dokumentacji i kosztorysie, ustalenie zapotrzebowania na środki finansowe po załatwieniu wymaganych formalności.
Przystąpiono też niebawem do opracowania plany modernizacji obiektu sportowego. W planie ujęto: wykonanie ogrodzenia, przedłużenie i poszerzenie płyty boiska, przeprowadzenie remontu drenażu, wymiana bramek piłkarskich na metalowe, oraz odgrodzenie płyty boiska od publiczności, wybudowanie trybuny krytej i kasy biletowej, wybudowanie bieżni czteropasmowej na 100 m. oraz przygotowanie terenu pod boisko treningowe i piłki siatkowej.
Gustaw Sztyper w związku z wyborem na przewodniczącego komitetu remontu i modernizacji obiektu sportowego i przejęciem odpowiedzialności za terminowe wykonanie prac zrezygnował z funkcji przewodniczącego klubu, którą to sprawował nieprzerwanie przez 16 lat, a także w latach poprzednich przed reaktywacją klubu. 30 marca 1982 roku został wybrany nowy zarząd. Na przewodniczącego wybrano Jana Śmieszka, wiceprezesem został Rudolf Brudny, sekretarzem Gustaw Sztyper, a skarbnikiem Wilhelm Brańczyk.
Prace modernizacyjno-remontowe przebiegły zgodnie z planem. Dotacja z Wojewódzkiego Komitetu Kultury Fizycznej wynosiła 550 000 zł. Przeznaczono je na zakup materiałów i pokrycie części kosztów robocizny. Pozostałe prace działacze i zawodnicy wykonali w czynie społecznym. Mimo ogromu pracy remontowej piłkarze osiągali coraz to lepsze wyniki. W rozgrywkach o mistrzostwo klasy B w sezonie 1982/83 drużyna seniorów zajęła 1. miejsce awansując tym samym pierwszy raz do A klasy. Przeprowadzono nabór młodych zawodników i zgłoszono drużynę trampkarzy do rozgrywek. Drużyna seniorów była prowadzona w tym czasie przez jednego z zawodników Jana Malerza.
Na wniosek zawodników i niektórych działaczy 13 listopada 1983 roku został wybrany nowy przewodniczący LZS, został nim Jacenty Jamiński, jednak wybór ten nie spełnił nadziei działaczy klubowych i zawodników. Przestał interesować się działalnością klubu, co doprowadziło do zaniedbań w załatwianiu terminowych spraw związanych z przygotowaniem do rozgrywek rundy wiosennej 1984 roku. W związku z tym wszelkie sprawy musiały być załatwianie przez wiceprezesa klubu Rudolfa Brudnego i sekretarza Gustawa Sztypra. Po zakończeniu prac związanych z kapitalnym remontem obiektu sportowego 18 listopada 1983 roku nastąpił odbiór wykonanych prac. Sporządzeniem protokołu z wykonania prac zajęła się komisja w składzie:
- Gustaw Sztyper (przewodniczący)
- Roman Kucharczyk (naczelnik miasta i gminy strumień)
- Edward Grygierek (główny księgowy)
- Bronisław Ziomek (UWKTSiT)
- Jacenty Jamiński (przewodniczący LZS)
- Adam Tukaj (przewoniczący Rady Woj. LZS)
- Wacław Trojak (st. Inspektor Do Spraw Inwenstycji)
Wartość prac oszacowano na 2 385 000 zł. Po odebraniu obiektu przez komisję wojewódzkiego Komitetu Kultury Fizycznej i Radę Wojewódzką zrzeszenia LZS w Bielsku - Białej. Obiekt ogłoszono do konkursu organizowanego przez "Gromadę Rolnik Polski" i - "Boisko W Każdej Wsi - ośrodek sportu i rekreacji w każdej gminie".
Po przeprowadzeniu oględzin komisja konkursowa oceniła obiekt pozytywnie i przyznała nagrodę w wysokości 60 000 zł., puchar oraz dyplom uznania. Wręczenie nagród odbyło się w Warszawie w grudniu 1983.
W rozgrywkach i mistrzostwo klasy w sezonie 1983/84 drużyna seniorów zajęła 2. miejsce było to największe osiągniecie drogomyskiej drużyny seniorów. Oprócz meczów mistrzowskich rozgrywano także mecze pucharowe i towarzyskie. W meczu pucharowym z RKS Cukrownik Chybie w regulaminowym czasie uzyskano wynik 2:2, a w dogrywce wygrał Cukrownik 4:2. W meczach towarzyskich uzyskano wyniki 1:1 z LZS Pierściec oraz 11:2 z LZS Ochaby. Z okazji obchodów 40 lecia PRL i 35 lecia LZS Błyskawica zorganizowano imprezę sportową, czyli turniej piłki nożnej o puchar naczelnika miasta i gminy Strumień oraz gry towarzyskie i zespołowe. Mecze półfinałowe i finałowe odbyły się 22 lipca 1984 roku na boisku LZS Drogomyśl. LZS Zabłocie pokonało Wisłę Strumień 5:1, LZS Drogomyśl wygrał z Zabłociem 4:1, LZS Bąków zremisował z Pruchną 3:3, w dogrywce uzyskano wynik 2:2, a w rzutach karnych 4:5. Na koniec Pruchna pokonała Drogomyśl 2:0 zdobywając puchar. Drugie miejsce przypadło Drogomyślowi, a trzecie Bąkowowi. W czasie imprezy wystąpił zespół regionalny "Torka" z Cieszyna, a zawodnikom oraz działaczom wręczono dyplomy i proporczyki okolicznościowe ufundowane przez zarząd klubu, który główny nacisk kładł na prowadzenie sekcji piłki nożnej. Zarówno drużyny seniorów, juniorów jak i trampkarzy. Przed rozpoczęciem rundy jesiennej rozgrywek w sezonie 1984/85 z klubu odeszło kilku czołowych zawodników. Jan Malerz przedł do Cukrownika Chybie, a pozostali zrezygnowali z dalszych rozgrywek, co spowodowało, gwałtowne obniżenie poziomu gry. Zaangażowano nowego trenera Mirosława Habartę, było zawodnika Beskidu Skoczów.
Pomimo wszelkich starań zarządu klubu i trenera drużyna seniorów w rozgrywkach sezony 1985/86 zajęła ostanie miejsce i opuściła szeregi klasy A. Główną przyczyną spadku był brak zainteresowania drużyną nowego prezesa klubu Jana Jamińskiego i zaniedbania w latach 1982 - 85 szkolenia drużyny juniorów, skąd czerpano narybek piłkarski.
Na walnym zebraniu, które odbyło się 13 stycznie 1985 roku przewodniczący komisji rewizyjnej Jan Mendrek postanowił wykluczyć przewodniczącego, powołując na jego miejsce Rudolfa Brudnego. Podjęto wówczas decyzję o zmianie nazwy klubu na Ludowy Klub Sportowy Błyskawica Drogomyśl i wystąpiono z wnioskiem do władz wojewódzkich o zezwolenie działalności gospodarczej. Zgodnie z decyzją WKKFiT w Bielsku - Białej 3 listopada 1985 roku nową nazwę klubu.
W 1985 roku opracowano także i zatwierdzono plan działalności i brygada remontowo - budowlana rozpoczęła niezbędne prace. Poprawiła się także sytuacja materialna klubu. Zakupiono odpowiednią ilość sprzętu sportowego. Wykonano w pawilonie sportowym instalację gazową, zakupiono piec centralnego ogrzewania na gaz. Prace przy instalacji gazowej i wodnej wykonał w czynie społecznym Jan Baron. Przeprowadzono także konserwację ogrodzenia wokół boiska i pawilony sportowego, stwarzając tym samym odpowiednie warunki dla zawodników i prowadzenia działalności sportowej. Zaangażowano gospodarza, trenera drużyny seniorów, juniorów i trampkarzy. Wypłacono zawodnikom diety i premie za treningi i mecze. Pomimo stworzenia tak cieplarnianych warunków nie osiągnięto spodziewanych wyników. W rozgrywkach o mistrzostwo klasy B w sezonie 1986/87 drużyna seniorów prowadzona była przez nowego trenera Andrzeja Chroboka, drużyna juniorów przez Jerzego Malerza i drużyna trampkarzy przez Mariana Heroka. Drużyna seniorów zajęła 3 miejsce w grupie i niewykorzystana szans powrotu do klasy A. Drużyna juniorów zajęła 4. miejsce, a drużyna trampkarzy 3. miejsce.
W czasie przerwy w rozgrywkach organizowano mecze towarzyskie, a drużyna seniorów wzięła udział tradycyjnie o puchar naczelnika miasta i gminy Strumień i nagrodę w wysokości 60 000 zl. na zakup sprzętu sportowego. 30 czerwca 1987 roku na zebraniu z udziałem zawodników Marian Herok złożył wniosek o zgłoszenie nowej drużyny. Pomimo kilku sprzeciwów ze strony zarządów drużyna zaczęła występować w klasie C. Decyzja ta nie była uzasadniona i po zakończeniu rundy jesiennej w sezonie 1987/88 zajęła ostatnie miejsce w tabeli i została wycofana z dalszych rozgrywek. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej zarząd i działacze zaangażowani byli przy sporządzeniu planów i sprawozdań wymaganych przez jednostki nadrzędne i różne organy kontrolne, co spowodowało brak czasu na prowadzenie działalność sportowej. Pomimo planów i uchwał podejmowanych na zebraniu zarządu w sprawie zintensyfikowania działalności sportowej przez zakładanie nowych sekcji oraz rozbudowy obiektu sportowego przewidzianej na lata 1985 - 88. Nie udało się niczego w tych sprawach dokonać. W związku z coraz większymi wymaganiami materialnymi stawianym przez zawodników i trenerów co było niezgodne z przepisami, 20 grudnie 1980 roku na zebraniu sprawozdawczo - wyborczym zrezygnował z funkcji przewodniczącego zrezygnował R. Brudny, a z funkcji sekretarza G. Sztyper. Ustępujący zarząd przekazał protokolarnie wypracowany majątek z lat poprzednich (stan konta wynosił: 1 460 000 zł., sprzęt sportowy, dwie betoniarki, oraz samochód Osinobus). Nowy zarząd utworzyli:
- Zbigniew Ołejnicz (przewodniczący)
- Jerzy Malerz (wiceprzewodniczący)
- Karol Farana (wiceprzewodniczący)
- Marian Herok (sekretarz)
- Wilhelm Brańczyk (skarbnik)
- Karol Sobala (kierownik transportu)
- Karol Klajmon
- Ryszard Olech
- Gustaw Witoszek
Niezrealizowane zadania nowo wybrany zarząd przyjął do realizacji w latach następnych. Były zarząd przekazał swoim następcom dokumentacje budowy pawilonu sportowego, remontu i modernizacji obiektu sportowego, protokóły z zebrań i wydarzeń sportowych oraz protokół zdawczo - odbiorczy.
W 62-letniej historii drogomyskiego klubu sportowego było aż 17 zmian na stanowisku prezesa. Oto kto przewodził mu w poszczególnych latach:
- Gustaw Sztyper - od marca 1947 r. do 25 listpopada 1956 r.
- Kajetan Wysłych - od 26 listopada 1956 r. do 1958 r.
- Jerzy Mleczko - od 1958 r. do 1959 r.
- Jan Ogrodnik - od 1959 r. do 1960 r.
5-cio letnia przerwa instnienia klubu,
- Gustaw Sztyper - od 31 marca 1966 r. do 30 marca 1982 r.
- Jan Śmieszek - od 30 marca 1982 r. do 13 listopada 1983 r.
- Jacenty Jamiński - od 13 listopada 1983 r. do 30 kwietnia 1984 r. [?]
- Rudolf Brudny - od 30 kwietnia 1984 r. do 20 grudnia 1987 r.
- Zbigniew Ołenicz - od 27 grudnia 1987 r. do 15 grudnia 1989 r.
- Karol Sobala - od 15 grudnia 1989 r. do 10 grudnia 1991 r.
- Stanisław Zachurzok - został wybrany 10 grudnia 1991 r., ale nie podjął się zadania [?]
- Wilhelm Brańczyk - od 11 stycznia 1993 roku do 3 grudnia 1994 r.
- Maria Gębusia - od 3 grudnia 1994 roku do 24 stycznia 1999 r.
- Czesław Englert - od 24 stycznia 1999 r. do rezygnacji w 2001 r.
- Jarosław Mazur - pełniący funkcje prezesa od 5 stycznia 2001 r. do 8 marca 2003 r.
- Leczek Cieślar - od 8 marca 2003 r. do 4 marca 2007 r.
- Arkadiusz Mleczko - obecny prezes, na tym stanowisku jest od 4 marca 2007 roku
Gustaw Sztyper, Wojciech Mazur www.blyskawicadrogomysl.pl
Kopiowanie zezwolone jedynie za podaniem powyższych źródeł. Pominięcie ich jest równoznaczne z przestępstwem!
|
 |
|
|
